تنهایی علی(نیایشی از چمران)

ای خدای بزرگ،ای آن که علی را آفریدی

وبا آفرینش او خلقت خود راتمام کردی

من کمال تو را درعلـــــی می بینم و علی را شاهد وجود تو می شمرم

ممکن نیست کههر مخلوقی به این عظمت و کمال وجود داشته باشد و کمال مطلق که خداست انکار شود!

آن چه مرا به علی نزدیک کرد،عشق و ایمان اوو دریای غم و درد او بود.در کودکی از شجاعتش لذّت می بردم و او را حماسه تهوّر وجنگ و فداکاری می شمردم.روزگاری از علمش و سخنوریش و رهبریش و زهد و تقوایش محظوظمی شدم و او را ستاره درخشان عالم خلقت می دانستم!امّا امروزتنهایی علی مرا جذب کرده است،صدای ناله او را دردل شب میان نخلستان های فرات می شنوم،مردی عظیم که محبوب خداست از همه جا و همه کسگریخته و یکّه و تنها با خدای خود راز و نیاز می کند،اشک می ریزد تا در دریای غم ودرد کمی آرامش بیابد،صیحه می زند تا از فشار سینۀ پر نور خود بکاهد!

ای خدای بزرگ،تو را شکر می کنمکه علی را آفریدی تا در عشق و درد و تنهاییمظهری خدایی باشد و دردمندان دلسوخته در عالم تنهایی به او بیندیشند و از تصوّرچنین محبوبی خدایی آرامش بیابند.در آتش عشق،در طوفان درد،در کویر تنهایی،فقط علی است که می تواند دست بر قلب ما بگذاردو با ما همدردی کند.عشق ما را بفهمد،درد ما را لمس کند و تنهایی ما را بفهمد!

پی نوشت:

امت حال یتیمی دارد که پدر ندارد

در یمن سرزمین اویس ات

در ایران سرزمین سلمان ات

در عراق سرزمین مالک ات

در شامات سرزمین مقداد ات

در حجاز سرزمین مادری ات...

برخیز بی سرپرست شدن شیعیان خود را ببین که پس از تو خوار و تنها رها شده اند